س ل ل

سَلُّ الشَّيْءِ مِنَ الشَّيْءِ : бир нарсани бошқа нарсадан тортиб чиқаришдир. Масалан; سَلُّ السَّيْفِ مِنَ الْغَمْدِ /қилични қинидан суғуриш; سَلُّ الشَّيْءِ مِنَ الْبَيْتِ /бирор нарсани уйдан ўғирлаш; سَلُّ الْوَلَدِ مِنَ اْلأَبِ /боланинг отанинг сулбидан сизиб чиқиши. Шу маънода болага سَلِيل дейилади. Аллоҳ буюради: قَدْ يَعْلَمُ اللَّهُ الَّذِينَ يَتَسَلَّلُونَ مِنْكُمْ لِوَاذًا : Аллоҳ ичингиздан, бир-бирининг ортига беркиниб сирғалиб кетаётганларни билади (24/Нур 53); وَلَقَدْ خَلَقْنَا اْلاِنْسَانَ مِنْ سُلاَلَةٍ مِنْ طِينٍ : Дарҳақиқат, Биз инсонни лойдан бир сизмадан яратдик (23/Муъминун 12); яъни тупроқдан сизиб чиққан мағздан яратдик.
Баъзиларга кўра, оятда келган سُلالَة сўзи манийдан кинояди. Бу билан нутфадан ҳосил бўлган мағз назарда тутилган. سُلّ /Сил (касаллиги): у сабабли эт ва қувват кетадиган касалликдир. قَدْ أَسَلَّهُ اللهُ : Аллоҳ унга силл/сил касаллигини берсин/уни камбағал қилсин.
Пайғамбар (сав) шундай марҳамат қиладилар: “لاَ إِسْلاَلَ وَلاَ إِغْلاَلَ : На ўғрилик, на хиёнат/ҳақсизлик бордир.” تَسَلْسَلَ الشَّيْءُ : нарса тебранди. Гўё у кетма-кет келиб-кетган деб тасаввур қилинган. Шунинг учун маънонинг такрорига эътибор қаратиш мақсадида лафзда такрор бўлган.
سِلْسِلَة /Занжир сўзи ҳам шу маънодадир: ثُمَّ فِي سِلْسِلَةٍ ذَرْعُهَا سَبْعُونَ ذِرَاعًا فَاسْلُكُوهُ : Сўнгра уни узунлиги етмиш қулоч бўлган занжирга боғланглар (69/Ҳаққо 32); : -238 . : (76/Инсон 18); яъни; ичиши енгил, лаззатли, равон ва оқими тезкор бўлган бир сув. Баъзиларга кўра