ب ك م

Аллоҳ буюради: صُمٌّ بُكْمٌ Улар кардирлар, соқовдирлар (2/Бақара 18). بُكْمٌ туғма أَخْرَسْ ахрас бўлган киши деганидир ва أَبْكَمُ сўзининг кўплигидир. Шунга кўра, ҳар бир абкам ахрасдир, лекин ҳар бир ахрас абкам эмас. Аллоҳ буюради: وَضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً رَجُلَيْنِ أَحَدُهُمَا أَبْكَمُ لاَ يَقْدِرُ عَلَىَ شَيْءٍ Аллоҳ икки кишини мисол қилиб келтирди: улардан бири соқовдир; ҳеч нарсага кучи етмайди (16/Наҳл 76).
بَكِمَ عَنِ الْكَلاَم деб ҳам айтилади, бу — кишининг ақли заифлиги туфайли сўз айта олмайдиган ҳолга келиши ва أَبْكَمْ соқов каби бўлиб қолиши деганидир.