ب ي ع

بَيْع сотиш — баҳоланган нарсани бериб, унинг қийматини олишдир. شِرَاء сотиб олиш эса, қийматини бериб, баҳоланган нарсани олишдир. Баъзан сотишга харид, баъзан харидга сотиш деб ном берилади. Бу эса қиймат ва баҳоланган нарса қайси жиҳатдан эътиборга олинишига қараб номланишидир. Аллоҳ буюради: وَشَرَوْهُ بِثَمَنٍ بَخْسٍ Юсуфни арзимас баҳога сотдилар (12/Юсуф 20).
Пайғамбаримиз (сав) буюрганлар: لاَ يَبِيعَنَّ أَحَدُكُمْ عَلَى بَيْعِ أَخِيهِ Бирингиз биродарининг сотуви устига сотув қилмасин. Яъни: унинг хариди устига харид қилмасин (яъни, у харидор бўлган нарсага харидор бўлмасин).
أَبَعْتُ الشَّيْء бир нарсани сотувга қўйишдир. Шоир шундай дейди:
75- فَرَسًا فَلَيْسَ جَوَادُنَا بِمَبَاعِ
75- Бу от бизнинг асл отимиздир, сотиладиган эмас.
مُباَيَعَة ва مُشَارَة сўзлари ҳам олди-сотди маъносида ишлатилади. Аллоҳ буюради: وَأَحَلَّ اللّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا Ҳолбуки, Аллоҳ олди-сотдини ҳалол, судхўрликни эса ҳаром қилган (2/Бақара 275); وَذَرُوا الْبَيْعَ ва олди-сотдини тарк қилинглар; (62/Жумуъа 9);
لا بَيْعٌ فِيهِ وَلاَ خِلاَلٌ унда на олди-сотди, на дўстлик ўтмайдиган (14/Иброҳим 31); لاَ بَيْعٌ(2/Бақара 254).