ب ت ل

Аллоҳ буюради: Роббингнинг номини ёд эт وَاذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَتَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلاً Бутун вужудинг билан Унга ажрал (73/Муззаммил 8); яъни: ибодат ва ихлосда Унга хос тарзда ўзингни Унга бағишла. Бу маънога қуйидаги оятда ҳам ишора қилинган.
قُلِ اللّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ فِي خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ Сен: “Аллоҳ”, дегин! Сўнгра уларни ўз ҳолларига ташлаб қўй, ботқоқларида чалғиб юраверсинлар (6/Анъом 91). Бу ибора Расулуллоҳнинг (сав) қуйидаги сўзига зид эмас:
لاَ رُهْبَانِيَّةَ وَلاَ تَبَتُّلَ فِي اْلإِسْلاَمِ Исломда руҳбонийлик ва табаттул йўқ. Бу ердаги تَبَتُّلْ уйланишни тарк этишдир. Шунинг учун Марямга اَلْعَذْرَاءُ الْبَتُولُ дейилган. Бу эса эркаклардан бутунлай узоқ турган иффатли қиз деганидир. Уйланишни тарк этиш ва ундан юз ўгириш Аллоҳ таолонинг қуйидаги сўзи сабабли тўғри эмас. وَأَنْكِحُوا اْلأَيَامَى مِنْكُمْ Орангиздаги никоҳланмаганларни уйлантиринглар (24/Нур 32).
Расулуллоҳнинг: تَنَاكَحُوا تَكَاثَرُوا فَإِنِّي أُبَاهِي بِكُمُ اْلأُمَمَ يَوْمَ اْلقِيَامَةِ
Уйланинглар, кўпайинглар; зеро мен қиёмат куни бошқа умматлар олдида сизлар билан фахрланаман сўзи ҳам бунга далилдир.
نَخْلَةٌ مُبْتَلٌ ибораси ёлғиз қолган ёки ёнида фақат кичик бир дарахт бўлган хурмо дарахти деганидир.