ع ن ت

مُعَانَتَة , худди مُعَانَدَة кабидир; лекин مُعَانَتَة кучлироқ муболағалидир. Чунки у қўрқув ва ҳалокат мавжуд бўлган қийинчилик/шиддат маъносидадир. Шунинг учун киши ҳалок бўлишидан қўрқиладиган бир воқеага дучор бўлганида عَنِتَ فُلاَنٌ يَعْنَتُ عَنَتًا (Фалончи киши ўлимга олиб келадиган бир қийинчиликка тушди, тушмоқда) дейилади. Аллоҳ буюради: ذَلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنْكُمْ : Бу; ичингиздан гуноҳга тушишдан қўрқадиганлар учундир (4/Нисо 25); وَدُّوا مَا عَنِتُّمْ : Сизга оғир бир қийинчилик келтирадиган нарсани яхши кўрадилар (3/Оли Имрон 118); عَزِيزٌ عَلَيْهِ مَا عَنِتُّمْ : Қийинчиликка тушишингиз унга оғир ботади (9/Тавба 128); وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ : Барча юзлар, у тирик ва ҳар нарсани кузатиб турувчи Зотга бош эгди (20/Тоҳо 111); яъни хор бўлди ва бўйин эгди. وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَأَعْنَتَكُمْ : Аллоҳ истаса сизларни қийинчиликка солиб қўяр эди (2/Бақара 220).
Синганидан кейин битган суякка оғриқли бир зарба тегиб, уни яна синдирганида قَدْ أَعْنَتَهُ дейилади.