ب س س

Аллоҳ буюради: وَبُسَّتِ الْجِبَالُ بَسّاً Тоғлар майдаланиб, чанг ҳолида бўшлиққа тўзиган вақтда (56/Воқеа 5); яъни, ун каби эзиб майдаланганда. Бу сўз بَسَسْتُ الْحِنْطَةَ وَالسوِيقَ باِلْمَاءِ وَهِيَ بَسِيسَةٌ, яъни, буғдой ва унни сув билан эзиб майдаладим. У эса майда бўлиб кетди.
Бир нарсани тез суръатда ҳаракатлантирдим маъносида ҳам дейилган. اِنْبَسَّتِ الْحَيَّاتُ ибораси ҳам, اِنْسَابَتْ اِنْسِيَابًا سَرِيعًا илон тез суръатда сирғалиб кетди сўзидан олингандир. Бунга кўра, Аллоҳ таоло қуйидаги оятларда зикр қилган ҳолатга ишора қилинган бўлади وَيَوْمَ نُسَيِّرُ الْجِبَالَ Тоғларни юрғизадиган кунимиз (18/Каҳф 47);وَتَرَى الْجِبَالَ تَحْسَبُهَا جَامِدَةً وَهِيَ تَمُرُّ مَرَّ السَّحَابِ Сиз тоғларни кўриб, уларни қимирламасдан қотиб турувчи деб ўйларсиз. Ҳолбуки, улар булутларнинг сузиб юришидек сузиб юрадилар (27/Намл 88).
بَسَسْتُ اْلاِبِلَ сўзи туяларни ҳайдаётганда, уларга дўқ уришни билдиради. أَبْسَسْتُ بِهاَ عِنْدَ الْحَلْبِ сўзи эса, тинчлантириш учун айтиладиган чиройли, мулойим сўз деганидир. ناَقَةٌ بَسُوسٌ ибораси фақат мулойим сўз айтилган тақдирдагина соғиб олса бўладиган туя деганидир. Ҳадисда дейилади: وَجَاءَ أَهْلُ اْليَمَنِ يَبُسُّونَ عِيَالهَمُ Яман аҳли, бола-чақаларини ҳам бирга ҳайдаган ҳолда, келдилар. Яъни уларни ҳам ўзлари билан бирга олиб келдилар.