ب ه ت

Аллоҳ буюради: فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ куфр келтирган одам эсанкираб қолди, айтадиган сўз топа олмади (2/Бақара 258); яъни: ақли чалкашиб, эсанкираб қолди. قَدْ بَهَتَهُ ҳам шу маънодадир. Аллоҳ буюради: هَذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ Бу катта бўҳтондир (24/Нур 16); яъни: эшитганларни ўзининг қабоҳати билан даҳшатга соладиган ёлғондир. Аллоҳ буюради: وَلا يَأْتِينَ بِبُهْتَانٍ يَفْتَرِينَهُ بَيْنَ أَيْدِيهِنَّ وَأَرْجُلِهِنَّ Қўллари ва оёқлари орасида тўқиб оладиган бўҳтонни келтирмайдилар (60/Мумтаҳана 12) Бу ерда келган بُهْتاَن (бўҳтон) зинодан киноядир. Бунинг ҳар қандай қабиҳ феъл экани ҳам айтилган. Қилиниши ёмон бўлган бирор нарсани олиш ёки унга томон оёқ билан юриш каби феълларнинг барчаси шу доирага киради, деганлар ҳам бор. جَاءَ باِلْبَهِيتَةِ ёлғон келтирмоқ/айтмоқ, тўқимоқ деганидир.