ر ك م

سَحَابٌ مَرْكُومٌ (52/Тур 44); яъни уст устига уюлган булутлар. رُكَام : Бир-бирининг устига ташланадиган нарсага дейилади: ثُمَّ يَجْعَلُهُ رُكَامًا : Сўнгра уларни бир-бирининг устига уюб қўяди (24/Нур 43). Бундан ташқари, қум ва аскар ҳам رُكَام сўзи билан таърифланади. مُرْتَكَمُ الطَّرِيق : Ичида устма-уст излар бўлган катта йўл.