ر و ع

رُوع : Қалб маъносидадир. Ҳадисда шундай келади: " إِنَّ رُوحَ الْقُدُسِ نَفَثَ فِي رُوعِي : Жаброил руҳимга/қалбимга пуфлади/шивирлади..." رَوْع : Қалбга урилишдир. Қалбга келган қўрқув маъносида ҳам ишлатилади: فَلَمَّا ذَهَبَ عَنْ إِبْرَاهِيمَ الرَّوْعُ : Иброҳимдан қўрқув кетгач (11/Ҳуд 74). Дейилади: رُعْتُهُ وَرَوَّعْتُهُ : Уни қўрқитдим; رِيعَ فُلاَنٌ : Фалончи қўрқитилди. نَاقَةٌ رَوْعَاءُ : Қўрқоқ туя. أَرْوَع : Гўзаллиги билан ҳайбат солувчи. Гўё у гўзаллиги билан қўрқитаётгандек; худди шоир айтганидек:
يَهُولُكَ أَنْ تَلْقَاهُ صَدْرًا لِمَحْفِلٍ -205
205- Унинг билан бир мажлисда юзма-юз келишинг сени қўрқитади.