ر ه ن

رَهْن : Қарз эвазига қолдириладиган таъминот (гаров). رِهَان сўзи ҳам худди шу маънодадир; аммо у, айниқса, тикишда ўртага қўйилган нарсага нисбатан айтилади. Ҳар икки сўзнинг асли ҳам масдардир. Бу ўзакдан қуйидаги шакллар келади: رَهَنْتُ الرَّهْنَ : Гаровга қўйдим; وَرَاهَنْتُهُ رِهَانًا : У билан гаровлашдим; فَهُوَ رَهِينٌ وَمَرْهُونٌ : У масъулдир.
رَهْن сўзининг кўплиги رِهَان، رُهُن، رُهُون шаклида келади. 2/Бақара 283-оят فَرُهُنٌ مَقْبُوضَةٌ ва فَرِهَانٌ مَقْبُوضَةٌ : Олинган гаровлар, шаклида ўқилган. كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ : Ҳар бир жон, ўзи касб қилгани билан гаровлидир (74/Муддассир 38). Баъзиларга кўра, бу оятда келган رَهِينَةٌ сўзи فَعِيل вазнида бўлиб, فَاعِل маъносидадир. Яъни ҳар бир жон ўзи касб қилгани билан мавжуддир.
Баъзиларга кўра эса مَفْعُول маъносидадир. Яъни ҳар бир нафс, илгари қилган амалининг эвазини кўришга тайёр ҳолда ушлаб турилади. Гаровдан ҳибс қилиш маъноси кўзда тутилгани учун, истиора йўли билан ушлаб турилган ҳар бир нарса учун ишлатилади. Шу маънода Аллоҳ буюради: بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ : Ўзи касб қилгани билан гаровлидир (74/Муддассир 38). رَهَنْتُ فُلاَنًا, رَهَنْتُ عِنْدَهُ : Фалон кишига гаров қолдирдим. اِرْتَهَنْتُ : Гаровга олдим. أَرْهَنْتُ فِي السِّلْعَةِ : Молнинг нархини оширдим. Бунинг асли шудир: сотилган молнинг пулини олишдан аввал, келгусида уни тўлиқ ундиришни кафолатлаш учун харидордан олинадиган молдир.