ر و ض

رَوْض : Сув тўпланадиган жой, кўкаламзорлик: فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ : Улар (гулли, дарёли) бир боғ ичида шодлантириладилар (30/Рум 15). Бу калиманинг сув маъноси нуқтаи назаридан шундай дейилган: أَرَاضَ الْوَادِي وَاسْتَرَاضَ : Водийнинг суви кўпайди. أَرَاضَهُمْ : Уларни (сув билан) қондирди/тўйдирди.
رِيَاضَة : Бирор ишни бемалол бажариши ва маҳорат ҳосил қилиши учун нафсни кўп машқ қилдиришга солиш. Қуйидаги сўз шу маънодан келади: رُضْتُ الدَّابَةَ : Ҳайвонни тарбия қилдим. اِفْعَلْ كَذَا مَا دَامَتِ النَّفْسُ مُسْتَرَاضَةً : Нафс машқ қилишга куч етказар; ёхуд қулай/кенг ҳолатда бўлар экан, ана шу ишни қил. Бу ҳолда сўз юритилаётган калима رَوْض ва إِرَاضَة ўзакларидан келиб чиққан бўлади. فَهُمْ فِي رَوْضَةٍ يُحْبَرُونَ : Улар бир бахт-осойишталик боғида сийланадилар (30/Рум 15); яъни жаннатдаги гўзалликлар ва лаззат олинадиган нарсалар ичида. فِي رَوْضَاتِ الْجَنَّاتِ : Жаннатларнинг боғларидадир (42/Шуро 22) ояти ҳам иймон келтириб, солиҳ амаллар қилганларга охиратда зоҳирий жиҳатдан тайёрланган нарсага ишорадир. Баъзиларга кўра эса, бу оят Аллоҳ ўша кишиларга муносиб кўрган илм ва ахлоққа ишорадирки, буларга эга бўлган кишининг қалби ором топади.