و ج س

وَجْس : яширин/паст овоз деганидир. تَوَجُّس эса, қулоқ солиб эшитишга уриниш [хавотир, ташвиш, безовталик] маъносидадир. إِيجَاس кўнгилга туғилмоқ, олдиндан сезиб безовта бўлмоқ, хавотирланмоқ, ичда пайдо бўладиган қулоқ солиш туйғуси, деганидир.
Аллоҳ буюради: فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً Шунда улардан хавфсирай бошлади (51/Зориёт 28).
وَجْس инсоннинг ақли ва хотирасига биринчи келган нарсадан кейин нафсида пайдо бўладиган ҳолатдир. Чунки ақлга биринчи келадиган هَاجِس шивирлаш фикрнинг бошланишидир. Бундан кейин وَاجِس қалбга келадиган нарса пайдо бўлади.