و ص ي

وَصِيَّة : Бошқа кишига қиладиган ишларини олдиндан насиҳат тарзида билдиришдир. Бу сўз أَرْضٌ وَاصِيَةٌ узлуксиз ўсимлик қоплами билан қопланган ер иборасидан олингандир. Бу тарзда насиҳат бериш أَوْصَاهُ ва وَصَّاهُ феъллари билан ифодаланади. Уларнинг маънолари бир хилдир.
Аллоҳ буюради: وَوَصَّى بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ Бу динни Иброҳим ўз ўғилларига васият қилди, Яъқуб ҳам (2/Бақара 132).
Бу оятдаги وَصَّى феъли أَوْصَى шаклида ҳам ўқилган.
Аллоҳ буюради: وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِنْ قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ Сизлардан аввал ўзларига китоб берилганларга ҳам, сизларга ҳам Аллоҳдан қўрқишни васият қилдик (буюрдик) (4/Нисо 131); وَوَصَّيْنَا الْإِنْسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا Биз инсонга ота-онасига яхшилик қилишни тавсия қилганмиз (29/Анкабут 8).
Яна буюради: يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلَادِكُمْ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ --- مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِي بِهَا أَوْ دَيْنٍ Аллоҳ сизларга фарзандларингизнинг мерос тақсимотини шундай тавсия қилади: Фарзандларингизда, эркакка икки аёл улуши миқдорича, Бу улушлар марҳум васият қилган бир васияти ёки қарзи бўлса, булар адо этилгандан кейин ҳақдорларга берилади (4/Нисо 11).
Яна буюради: مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِينَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ - مِنْ بَعْدِ (4/Нисо 12). (5/Моида 106). , деганидир. Аллоҳ буюради: (103/Аср 3); 51/Зориёт 53).