و ر د

وُرُود сўзининг асл маъноси — сув излашдир. Кейинчалик бошқа нарсаларда ҳам ишлатилган. وَرَدْتُ اْلمَاءَ сув олдига келдим, أَرِدُ келаман, وُرُودًا келиш, أَنَا وَارِدٌ мен келувчиман, مَاءٌ مَوْرُودٌ келинадиган сув, قَدْ أَوْرَدْتُ اْلإِبِلَ اْلمَاءَ туяларни сув олдига олиб келдим дейилади.
Аллоҳ буюради: وَلَمَّا وَرَدَ مَاء مَدْيَنَ Мадян суви олдига келганида (28/Қосос 23).
وِرْد — етиб борилиши мақсад қилинган сувдир. وِرْد — сув боши деганидир. Айни пайтда сувнинг бош томони маъносини англатувчи صَدَر сўзининг зиддидир.
وِرْد — эпидемия ҳолида келадиган безгак кунидир. Даҳшатлилигини ифодалаш учун оловга ҳам шу ном берилган.
Аллоҳ буюради: فَأَوْرَدَهُمُ النَّارَ وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ уларни дўзахга туширади. Улар тушадиган жой қандай ҳам ёмон жойдир! (11/Ҳуд 98), إِلَى جَهَنَّمَ وِرْداً сув олдига олиб боргандек жаҳаннамга ҳайдаймиз (19/Марям 86); أَنتُمْ لَهَا وَارِدُونَ у ерга кирасизлар (21/Анбиё 98).
وَارِد — халқ олдига ўтиб, уларга сув берувчидир. Аллоҳ буюради: فَأَرْسَلُوا وَارِدَهُمْ сувчиларини юбордилар (12/Юсуф 19). (19/Марям 71). (21/Анбиё 69). Бу мавзуда изоҳ беришга киришиш бизни ушбу китобда тутган услубимиздан четга чиқаришга олиб келади. (50/Қоф 16). Яъни унинг жонидан ҳам яқинроқмиз деганидир. (55/Ар-Роҳман 37).