و ق ع
В-қ-ъ
وُقُوع : Бир нарсанинг барқарор ҳолга келиши ҳам, тушиши ҳам шу сўз билан ифодаланади. Бу маънода وَقَعَ الطَّائِرُ وُقُوعًا Қуш ерга қўнди, дейилади.
وَاقِعَة : Бу сўз эса фақат оғир ва исталмаган ҳодисалар учун ишлатилади.
Қуръони Каримда келган وَقَعَ ўзагидан ясалган сўзларнинг кўпчилиги азоб ва балолар билан боғлиқ ҳолда ишлатилган.
Аллоҳ таоло бу маънода шундай буюради: إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ - لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ Содир бўлувчи воқеа содир бўлган вақтда, Унинг содир бўлишини ёлғонга чиқарувчи ҳеч ким йўқдир (56/Воқеа 1-2); سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ Бир савол берувчи, тушадиган азоб ҳақида сўради (70/Маъориж 1); فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ Ана ўша кунда воқеа содир бўлади (69/Ҳаққо 15).
وُقُوعُ اْلقَوْلِ сўзнинг амалга ошишидир.
Бу маънода Аллоҳ буюради: وَوَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ بِمَا ظَلَمُوا Қилган зулмлари сабабли, у сўз содир бўлди (27/Намл 85). Яъни: Зулм қилганлари сабабли уларга ваъда қилинган азоб муқаррар ҳолга келди.
وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ اْلأَرْض Айтилган нарса бошларига тушадиган вақтда, булар учун ердан бир жонивор, (жонли) чиқарамизки, бу, (27/Намл 82). Яъни: Илгари зикр қилинган қиёматнинг аломатлари зоҳир бўлган вақтда.
قَالَ قَدْ (10/Юнус 103). Аллоҳ таолонинг: (15/Ҳижр 29); сўзи эса, уларнинг дарҳол саждага йиқилганларини баён қилади. , ибораси ёмғир тушди кабидир. маъносидадир. ни англатади. , маъносидадир.
وَاقِعَة : Бу сўз эса фақат оғир ва исталмаган ҳодисалар учун ишлатилади.
Қуръони Каримда келган وَقَعَ ўзагидан ясалган сўзларнинг кўпчилиги азоб ва балолар билан боғлиқ ҳолда ишлатилган.
Аллоҳ таоло бу маънода шундай буюради: إِذَا وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ - لَيْسَ لِوَقْعَتِهَا كَاذِبَةٌ Содир бўлувчи воқеа содир бўлган вақтда, Унинг содир бўлишини ёлғонга чиқарувчи ҳеч ким йўқдир (56/Воқеа 1-2); سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ Бир савол берувчи, тушадиган азоб ҳақида сўради (70/Маъориж 1); فَيَوْمَئِذٍ وَقَعَتِ الْوَاقِعَةُ Ана ўша кунда воқеа содир бўлади (69/Ҳаққо 15).
وُقُوعُ اْلقَوْلِ сўзнинг амалга ошишидир.
Бу маънода Аллоҳ буюради: وَوَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ بِمَا ظَلَمُوا Қилган зулмлари сабабли, у сўз содир бўлди (27/Намл 85). Яъни: Зулм қилганлари сабабли уларга ваъда қилинган азоб муқаррар ҳолга келди.
وَإِذَا وَقَعَ الْقَوْلُ عَلَيْهِمْ أَخْرَجْنَا لَهُمْ دَابَّةً مِنَ اْلأَرْض Айтилган нарса бошларига тушадиган вақтда, булар учун ердан бир жонивор, (жонли) чиқарамизки, бу, (27/Намл 82). Яъни: Илгари зикр қилинган қиёматнинг аломатлари зоҳир бўлган вақтда.
قَالَ قَدْ (10/Юнус 103). Аллоҳ таолонинг: (15/Ҳижр 29); сўзи эса, уларнинг дарҳол саждага йиқилганларини баён қилади. , ибораси ёмғир тушди кабидир. маъносидадир. ни англатади. , маъносидадир.