و د ق

وَدَق : Бу калима худди чанг зарралари каби ёмғир томчилари орасида ҳосил бўладиган сув зарраларини англатади. Баъзан бу калима билан ёмғирнинг ўзи ҳам кўзда тутилади. Аллоҳ буюради:
فَتَرَى الْوَدْقَ يَخْرُجُ مِنْ خِلَالِهِ кўрасанки, уларнинг орасидан ёмғир чиқаётир (24/Нур 43).
Иссиқ жуда қаттиқ авж олганда ҳавода кўринадиган буғ каби нарсага ҳам وَدِيقَة дейилади. Бундан ташқари шундай дейилади: وَدَقَتِ الدَّابَّةُ وَاسْتَوْدَقَتْ، وأَتَانٌ وَدِيقُ ووَدُوقٌ Урғочи туя жуфтлашишни истади, қочириш вақти келган урғочи эшак, бу — эркагини истаганида чиқарадиган рутубат/намлигидир.
مَوْدِق эса бу намлик пайдо бўладиган жойдир.
Шоирнинг қуйидаги сўзига келсак:
تُعَفِّي بِذَيْلِ اْلمِرْطِ إِذْ جِئْتُ مَوْدِقِي -469
469- [Ёмғир пайтида чанг каби турадиган жойга келганимда]
Этагининг учи билан оёқларимнинг изларини ўчиради.
تُعَفِّي яъни: Изини ўчиради, деганидир.
مِرْط аёллар киядиган кийим маъносини англатади. Бу — истиорадир. Оёқ босган жой ёмғир тушган жойга ўхшатилганидир.