و ض ع
В-з-ъ
Кўтаришнинг зидди бўлган туширмоқ маъносидаги وَضْع сўзи, حَطّ сўзидан кўра умумийроқдир. Туширилган жой маъносини англатувчи مَوْضِع калимаси ҳам шу ўзакдандир.
Аллоҳ таоло буюрган: مِنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ Яҳудийлардан бир қисми калималарни асл ўрнидан ўзгартириб; (4/Нисо 46).
وَضْع калимаси ҳам юк ортиш, ҳам ҳомиладорлик маъносида ишлатилади. Бу маънода وَضَعْتُ اْلحَمْلَ فَهُوَ مَوْضُوعٌ Юкни туширдим, у энди туширилгандир, дейилади.
Аллоҳ буюради: وَأَكْوَابٌ مَوْضُوعَةٌ Тайёрлаб қўйилган қадаҳлар, (88/Ғошия 14); وَاْلأَرْضَ وَضَعَهَا لِلأَنَامِ (Аллоҳ) Ерни жонзотларга мос шаклда қўйди (55/Ар-Роҳман 10).
Бу ерда келган وَضْع тушунчаси йўқдан бор қилиш ва яратиш маъносидадир.
وَضَعَتِ اْلمَرْأَةُ الْحِمْلَ وَضْعًا Аёл юкини (ҳомиласини) туширди/туғди, деганидир.
Аллоҳ буюради: فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنْثَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ Уни туққач — Аллоҳ унинг нима туққанини яхшироқ билгувчи бўлса-да — деди: Роббим, мен уни қиз туғдим; (3/Оли Имрон 36).
وُضْعُ ва تُضْعُ шакллари — аёлнинг поклик даври охирида, ҳайзи бошланишида ҳомиладор бўлишидир.
وَضْعُ اْلبَيْتِ — уйнинг тузилиши, бино қилиниши, қурилишидир. (3/Оли Имрон 96); (18/Каҳф 49). (17/Исро 13). . . (9/Тавба 47). иборасининг зид маънолисидир.
Аллоҳ таоло буюрган: مِنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَوَاضِعِهِ Яҳудийлардан бир қисми калималарни асл ўрнидан ўзгартириб; (4/Нисо 46).
وَضْع калимаси ҳам юк ортиш, ҳам ҳомиладорлик маъносида ишлатилади. Бу маънода وَضَعْتُ اْلحَمْلَ فَهُوَ مَوْضُوعٌ Юкни туширдим, у энди туширилгандир, дейилади.
Аллоҳ буюради: وَأَكْوَابٌ مَوْضُوعَةٌ Тайёрлаб қўйилган қадаҳлар, (88/Ғошия 14); وَاْلأَرْضَ وَضَعَهَا لِلأَنَامِ (Аллоҳ) Ерни жонзотларга мос шаклда қўйди (55/Ар-Роҳман 10).
Бу ерда келган وَضْع тушунчаси йўқдан бор қилиш ва яратиш маъносидадир.
وَضَعَتِ اْلمَرْأَةُ الْحِمْلَ وَضْعًا Аёл юкини (ҳомиласини) туширди/туғди, деганидир.
Аллоҳ буюради: فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنْثَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ Уни туққач — Аллоҳ унинг нима туққанини яхшироқ билгувчи бўлса-да — деди: Роббим, мен уни қиз туғдим; (3/Оли Имрон 36).
وُضْعُ ва تُضْعُ шакллари — аёлнинг поклик даври охирида, ҳайзи бошланишида ҳомиладор бўлишидир.
وَضْعُ اْلبَيْتِ — уйнинг тузилиши, бино қилиниши, қурилишидир. (3/Оли Имрон 96); (18/Каҳф 49). (17/Исро 13). . . (9/Тавба 47). иборасининг зид маънолисидир.