و ق ر

وَقْر : қулоқдаги оғир эшитишдир. Феъл сифатида وَقِرَتْ أُذُنُهُ تَقِرُ وَتَوْقَرُ дейиладики, унинг қулоғи оғирлашди, деганидир. Абу Зайд айтади: Бу феъл, وَقِرَتْ تَوْقَرُ فَهِيَ مَوْقُورَةٌ шаклидадир.
Аллоҳ буюради: وَفِي آَذَانِنَا وَقْرٌ Қулоқларимизда эса бир оғирлик бордир; (41/Фуссилат 5); وَفِي آَذَانِهِمْ وَقْرًا қулоқларига ҳам бир оғирлик қилиб қўйдик; (6/Анъом 25).
وَِقْر : сўзи эшак ва хачир юки деганидир. Бу туя юки учун ишлатиладиган وِسْق сўзига ўхшашдир. وَقَدْ أَوْقَرْتُهُ ибораси эса, ҳайвонга бу юкнинг юкланишини англатади. نَخْلَةٌ مُوقِرَةٌ وَمُوقَرَةٌ кўп миқдорда мева тутган хурмо дарахти, деган маънони билдиради.
وَقَار сокинлик, вазминлик, ҳурматга лойиқ бўлиш ва мулойимлик, деганидир. Бу маънода هُوَ وَقُورٌ، وَوَقَارٌ وَمُتَوَقِّرٌ дейилади, яъни шарафли, вазмин, ҳурматли киши деганидир.
Аллоҳ буюради: مَا لَكُمْ لاَ تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقَارًا Нега сизлар Аллоҳга бир улуғликни лойиқ кўрмаяпсизлар? (71/Нуҳ 13).
فُلاَنٌ ذُو قِرَةٍ Фалончи киши виқор соҳибидир.
Аллоҳ буюради: وَقَرْنَ فِي بُيُوتِكُنَّ Ҳамда виқорингиз билан уйларингизда қарор топинглар (33/Аҳзоб 33).
Дейиладики: Бу ердаги وَقَرْنَ феъли وَقَار сўзидан олингандир. Баъзилар эса айтади: Бу феъл, ўтириш маъносини англатувчи وَقَرْتُ أَقِرُ وَقْرًا сўзидан олингандир.
وَقِير [тахминан беш юз қўйдан иборат] катта қўй подасидир. Бунда кўплик ва секин ҳаракат унда бир виқор борлигини тасаввур қилишга сабаб бўлган.