ع ق م

عُقْم сўзининг маъноси — из/асар ҳосил бўлишига тўсқинлик қиладиган қуруқлик/қаттиқликдир. عَقُمَتْ مَفَاصِلُهُ /Бўғимлари қуриб қолди, дейилади. دَاءٌ عُقَامٌ : Тузалмас касаллик. اَلْعَقِيمُ مِنَ النِّسَاءِ : Эркакнинг уруғини қабул қилмайдиган аёл/Туғмас аёл. عَقِمَتِ الْمَرْأَةُ وَالرَّحِمُ /Аёл ва бачадон туғмас/қисир бўлиб қолди, дейилади. Аллоҳ буюради: فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ : Хотини қичқирганча келди. Қўлини юзига уриб: “Мен туғмас бир кампирманку!” – деди (51/Зориёт 29).
رِيحٌ عَقِيمٌ сўзидаги عَقِيم калимаси фоил маъносида бўлиши мумкин; бунга кўра маъноси шундай бўлади: На бир булутни, на бир дарахтни уруғлантирмайдиган шамол. Мафъул маъносида ҳам бўлиши мумкин; худди العَجُوزُ الْعَقِيم кабидир. Бу эса ҳеч қандай яхшилик/фойдани қабул қилмайдиган шамолдир. Яхшиликни қабул қилмай, таъсирланмагач, на беради/яхшилик етказади, на таъсир қилади. Аллоҳ буюради: إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ : Уларнинг устига илдизларини кесадиган бир шамол юборган эдик (51/Зориёт 41). يَوْمٌ عَقِيمٌ : Хурсандчилик бўлмайдиган кун/Бахтсиз кун.