س ر ق

سَرِقَة : бировнинг ўзига ҳаққи бўлмаган бир нарсани яширинча олишидир; шариатда эса, маълум бир жойдан маълум бир миқдорнинг олиниши маъносида ишлатиладиган бўлиб қолган. Аллоҳ буюради: وَالسَّارِقُ وَالسَّارِقَةُ : Ўғрилик қилган эркак ва ўғрилик қилган аёл (5/Моида 38); قَالُوا إِنْ يَسْرِقْ فَقَدْ سَرَقَ أَخٌ لَهُ مِنْ قَبْلُ : Дедилар: “Агар у ўғрилик қилган бўлса, ундан олдин унинг бир акаси ҳам ўғрилик қилган эди.” (12/Юсуф 77); أَيَّتُهَا الْعِيرُ إِنَّكُمْ لَسَارِقُونَ : Эй карвон, сизлар ҳақиқатан ўғридирсизлар (12/Юсуф 70); إِنَّ ابْنَكَ سَرَقَ : Сенинг ўғлинг ҳақиқатан ўғрилик қилди (12/Юсуф 81).
Кимдир яширинча бир сўзни тинглаганда; اِسْتَرَقَ السَّمْعَ /Ўғринча эшитди дейилади. Аллоҳ буюради: إِلاَّ مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ : Қулоқ ўғрилигини қилган бўлса/Яширинча тинглашга уринган бўлса(15/Ҳижр 18). سَرَق ва سَرَقَة , сўзлари бир хил бўлиб, ипак маъносини англатади.