س و ر

سَوْر : Юқорига кўтарилиб сакрамоқдир. Бу сўз ғазаб ва шароб учун ҳам ишлатилади. Дейилади: سَوْرَةُ الْغَضَبِ /Ғазаб шиддати; سَوْرَةُ الشَّرَابِ /Шароб шиддати; سُرْتُ إلَيْكَ /Сен томон сапчидим; سَاوَرَنِي فُلاَنٌ /Фалончи менга ташланди. فُلاَنٌ سَوَّارٌ : Фалончи журъатли (ташланувчан) кишидир. أسَاوِرَةُ الْفُرْسِ дан келган إِسْوَار сўзи кўпроқ камончилар учун ишлатилади.
Бу сўз форс тилидан араб тилига ўтган деб айтилади. Шунинг учун سِوَارُ الْمَرْأَةِ /Аёл билагузуги — арабчалашган иборадир. Унинг асли دِسْتِوَار дир. Ҳар қалай, оқибатда араблар бу сўзни ишлатишган ва қуйидаги сўзлар ҳам ундан ясалган: سَوَّرْتُ الْجَارِيَةَ : Қизнинг (қўлларига) билагузук тақдим. جَارِيَةٌ مُسَوَّرَةٌ وَمُخَلْخَلَةٌ : Билагузук ва халхол тақилган қиз. Шу маънода Аллоҳ буюради: فَلَوْلاَ أُلْقِيَ عَلَيْهِ أَسْوِرَةٌ مِنْ ذَهَبٍ : Унга олтиндан билагузуклар ташланиши керак эмасмиди! (43/Зухруф 53); وَحُلُّوا أَسَاوِرَ مِنْ فِضَّةٍ : Кумуш билагузуклар билан безанганлар (76/Инсон 21).
أَسْوِرَة сўзининг олтин учун ишлатилиши ва أُلْقِيَ феъли билан хослаштирилиши; أَسَاوِر сўзининг кумуш учун ишлатилиши ва حُلُّوا феъли билан хослаштирилишида қандай фойда/нозиклик борлиги бошқа бир тадқиқот мавзусидир.
سُورَة : Юксак мақомдир. Шоир шундай дейди:
أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللهّ أَعْطَاكَ سُورَةً *** -250 , сўзидан келади. Шунга кўра, гўё сура Қуръоннинг бутунидан алоҳида бир бўлакдир. , яъни бир қолдиқ қолдирдим. Шоир шундай дейди: -251