س ح ر
С-ҳ-р
سَحَر : Ҳалқум учига ва ўпкага айтилади. Бу ўзакдан шундай дейилади: اِنْتَفَخَ سَحْرُهُ : Ўпкаси шишди; بَعِيرٌ سَحِيرٌ Ўпкаси катта туя. سُحَارَة : Сўйиш пайтида ўпкадан олиниб ташланадиган қисмдир. Бу сўзнинг тузилиши, نُفَايَة /чиқинди ва سُقَاطَة /тўкинди сўзларининг тузилишлари билан бир хилдир. سِحْر сўзи ҳам шу маънодан олинган дейилади. У ҳам ўпкага таъсир этишдир. Сеҳр турли маънолар учун ишлатилади:
1- Алдаш ва ҳақиқати бўлмаган хаёллар: Масалан; қўл чаққонлиги туфайли кўзларни алдайдиган кўзбойлағичнинг; қулоқларни ҳақиқатни англашдан тўсадиган безакли сўзлар билан ғийбатчининг қилганлари каби. Мана бу оятлар шу маънодадир: سَحَرُوا أَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوهُمْ : Одамларнинг кўзларини сеҳрладилар ва уларни даҳшатга туширдилар (7/Аъроф 116); فَإِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِن سِحْرِهِمْ أَنَّهَا تَسْعَى : Сеҳргарларнинг ҳассалари ва арқонлари, сеҳрлари сабабли, Мусога худди юриб кетаётгандек туюлди (20/Тоҳо 66).
Мана шу нуқтаи назардан, Мусо алайҳиссаломнинг қавми уни соҳир/сеҳргар деб номлаган эдилар: وَقَالُوا يَا أَيُّهَا السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ : Эй сеҳргар, биз учун Роббингга дуо қил, дедилар (43/Зухруф 49).
2- Шайтонга бир навъ яқинлашиш билан унинг ёрдамини қўлга киритиш:
هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَى مَن تَنَزَّلُ الشَّيَاطِينُ * تَنَزَّلُ عَلَى كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ : Шайтонлар кимга тушишини сизларга хабар берайми? Улар ҳар бир гуноҳкор бўҳтончига тушади (26/Шуъаро 221-222). Мана бу оят шу маънодадир: وَلَكِنَّ الشَّيْاطِينَ كَفَرُوا يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ : (2/Бақара 102). .” дейилган. : : (26/Шуъаро 153). (26/Шуъаро 154). : : (17/Исро 101). (7/Аъроф 116); : (20/Тоҳо 70).
1- Алдаш ва ҳақиқати бўлмаган хаёллар: Масалан; қўл чаққонлиги туфайли кўзларни алдайдиган кўзбойлағичнинг; қулоқларни ҳақиқатни англашдан тўсадиган безакли сўзлар билан ғийбатчининг қилганлари каби. Мана бу оятлар шу маънодадир: سَحَرُوا أَعْيُنَ النَّاسِ وَاسْتَرْهَبُوهُمْ : Одамларнинг кўзларини сеҳрладилар ва уларни даҳшатга туширдилар (7/Аъроф 116); فَإِذَا حِبَالُهُمْ وَعِصِيُّهُمْ يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِن سِحْرِهِمْ أَنَّهَا تَسْعَى : Сеҳргарларнинг ҳассалари ва арқонлари, сеҳрлари сабабли, Мусога худди юриб кетаётгандек туюлди (20/Тоҳо 66).
Мана шу нуқтаи назардан, Мусо алайҳиссаломнинг қавми уни соҳир/сеҳргар деб номлаган эдилар: وَقَالُوا يَا أَيُّهَا السَّاحِرُ ادْعُ لَنَا رَبَّكَ : Эй сеҳргар, биз учун Роббингга дуо қил, дедилар (43/Зухруф 49).
2- Шайтонга бир навъ яқинлашиш билан унинг ёрдамини қўлга киритиш:
هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَى مَن تَنَزَّلُ الشَّيَاطِينُ * تَنَزَّلُ عَلَى كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ : Шайтонлар кимга тушишини сизларга хабар берайми? Улар ҳар бир гуноҳкор бўҳтончига тушади (26/Шуъаро 221-222). Мана бу оят шу маънодадир: وَلَكِنَّ الشَّيْاطِينَ كَفَرُوا يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ : (2/Бақара 102). .” дейилган. : : (26/Шуъаро 153). (26/Шуъаро 154). : : (17/Исро 101). (7/Аъроф 116); : (20/Тоҳо 70).