س غ ب

أَوْ إِطْعَامٌ فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ : Ёки очарчилик кунида таом беришдир (90/Балад 14). Оятда келган مَسْغَبَة сўзи, чарчоқ билан бирга очлик маъносини англатувчи سَغَب ’дан келиб чиққан. Мазкур сўз чарчоқ билан бирга чанқоқлик учун ҳам ишлатилади. Бу ўзакдан سَغِبَ يَسْغَبُ سَغَبًا وَسُغُوبًا шакли ишлатилади. Исми фоил سَاغِب , сифати мушаббаҳа худди عَطْشَان каби سَغْبَان келади.