س ي ل
С-й-л
سَالَ الشَّيْءُ يَسِيلُ : Бирор нарса оқди-оқмоқда. أَسَلْتُهُ أَنَا : Мен уни оқиздим. وَأَسَلْنَا لَهُ عَيْنَ الْقِطْرِ : Мис булоғини унга оқиздик (34/Сабаъ 12); яъни унинг учун эритдик. إِسَالَة нинг асл маъноси — эритилгандан сўнг миснинг айланадиган ҳолатидир. سَيْل аслида масдардир; кейинчалик эса ўзинг турган жойда ёмғир ёғмаган ҳолда сенга келадиган сувга исм бўлиб қолган.
Аллоҳ буюради: فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَابِيًا : Сел ҳам сув юзига чиққан кўпикни кўтарди (13/Раъд 17); فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ : Биз ҳам уларнинг устига Арим селини юбордик (34/Сабаъ 16). سِيلاَن : Дастанинг ичига кирадиган узун темир қисмга айтилади.
Аллоҳ буюради: فَاحْتَمَلَ السَّيْلُ زَبَدًا رَابِيًا : Сел ҳам сув юзига чиққан кўпикни кўтарди (13/Раъд 17); فَأَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ سَيْلَ الْعَرِمِ : Биз ҳам уларнинг устига Арим селини юбордик (34/Сабаъ 16). سِيلاَن : Дастанинг ичига кирадиган узун темир қисмга айтилади.