س و أ
С-в-ъ
سُوء : Инсонга ғам-андуҳ келтирадиган ҳар қандай нарсадир: дунё ва охират ишлари; руҳ ва тана билан боғлиқ ҳолатлар; мол, мансаб/шон/шуҳратни йўқотиш ва бирор дўстдан айрилиш каби ташқи нарсалар. تَخْرُجْ بَيْضَاء مِنْ غَيْرِ سُوءٍ : Нуқсонсиз ҳолда оппоқ бўлиб чиқсин (20/Тоҳо 22); яъни қўлларда бирор касаллик бўлмаган ҳолда. Бу, барас деб тафсир қилинган. Барас — қўлларда пайдо бўладиган бир хил касалликдир.
إِنَّ الْخِزْيَ الْيَوْمَ وَالْسُّوءَ عَلَى الْكَافِرِينَ : Бугун шармандалик ва ёмонлик кофирларгадир! (16/Наҳл 27). Бу оятда хунук бўлган ҳар бир нарса سُوء деб ифодаланган. Шунинг учун حُسْنى (гўзал)нинг қаршисига қўйилган. Худди Аллоҳ таоло; لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنَى : Гўзал иш тутганларга янада гўзал мукофот бордир (10/Юнус 26) деб буюрганидек, ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذِينَ أَسَاؤُوا السُّوأَى Сўнгра ёмонлик қилганларнинг оқибати жуда ёмон бўлди (30/Рум 10) деб ҳам буюрмоқда. سَيِّئَة : Хунук ишдир, حَسَنَة (яхшилик)нинг зиддидир.
Аллоҳ буюради: بَلَى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً : Ким ёмонлик қилса (2/Бақара 81); لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِالسَّيِّئَةِ : Ёмонликни талаб қилишда нега шошасизлар? (27/Намл 46); إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ : Яхшиликлар ёмонликларни кетказади (11/Ҳуд 114); مَا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّهِ وَمَا أَصَابَكَ مِنْ : (23/Муъминун 96). .” (яхшилик) ва (ёмонлик) — икки қисмдир: (6/Анъом 160). Иккинчиси эса инсон табиатига қараб белгиланадиган яхшилик ва ёмонликлардир. Бу эса инсон табиати енгил ва оғир деб санаган нарсалардир. (16/Наҳл 27). , шакллари ишлатилади. Аллоҳ буюради: (67/Мулк 27); (4/Нисо 123); яъни, ким қабиҳ/хунук бир иш қилса. : (48/Фатҳ 6); яъни оқибатда ўзларига ёмонлик қиладиган нарса. (37/Соффат 177); (5/Моида 66); маъносидадир. : (60/Мумтаҳана 2). (67/Мулк 27) оятида ёмонлик юзга нисбат берилган; чунки хурсандлик ва ғам-андуҳ излари унда намоён бўлади. (11/Ҳуд 77); яъни уларни хафа қиладиган нарсалар бошларига келди (бошларига ёмон нарсалар келади деб хафа бўлди). (13/Раъд 25). Аллоҳ таоло бу маънода шундай буюрмоқда: (5/Моида 31). (5/Моида 31). (7/Аъроф 26). : (7/Аъроф 22). : (7/Аъроф 20).
إِنَّ الْخِزْيَ الْيَوْمَ وَالْسُّوءَ عَلَى الْكَافِرِينَ : Бугун шармандалик ва ёмонлик кофирларгадир! (16/Наҳл 27). Бу оятда хунук бўлган ҳар бир нарса سُوء деб ифодаланган. Шунинг учун حُسْنى (гўзал)нинг қаршисига қўйилган. Худди Аллоҳ таоло; لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا الْحُسْنَى : Гўзал иш тутганларга янада гўзал мукофот бордир (10/Юнус 26) деб буюрганидек, ثُمَّ كَانَ عَاقِبَةَ الَّذِينَ أَسَاؤُوا السُّوأَى Сўнгра ёмонлик қилганларнинг оқибати жуда ёмон бўлди (30/Рум 10) деб ҳам буюрмоқда. سَيِّئَة : Хунук ишдир, حَسَنَة (яхшилик)нинг зиддидир.
Аллоҳ буюради: بَلَى مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً : Ким ёмонлик қилса (2/Бақара 81); لِمَ تَسْتَعْجِلُونَ بِالسَّيِّئَةِ : Ёмонликни талаб қилишда нега шошасизлар? (27/Намл 46); إِنَّ الْحَسَنَاتِ يُذْهِبْنَ السَّيِّئَاتِ : Яхшиликлар ёмонликларни кетказади (11/Ҳуд 114); مَا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّهِ وَمَا أَصَابَكَ مِنْ : (23/Муъминун 96). .” (яхшилик) ва (ёмонлик) — икки қисмдир: (6/Анъом 160). Иккинчиси эса инсон табиатига қараб белгиланадиган яхшилик ва ёмонликлардир. Бу эса инсон табиати енгил ва оғир деб санаган нарсалардир. (16/Наҳл 27). , шакллари ишлатилади. Аллоҳ буюради: (67/Мулк 27); (4/Нисо 123); яъни, ким қабиҳ/хунук бир иш қилса. : (48/Фатҳ 6); яъни оқибатда ўзларига ёмонлик қиладиган нарса. (37/Соффат 177); (5/Моида 66); маъносидадир. : (60/Мумтаҳана 2). (67/Мулк 27) оятида ёмонлик юзга нисбат берилган; чунки хурсандлик ва ғам-андуҳ излари унда намоён бўлади. (11/Ҳуд 77); яъни уларни хафа қиладиган нарсалар бошларига келди (бошларига ёмон нарсалар келади деб хафа бўлди). (13/Раъд 25). Аллоҳ таоло бу маънода шундай буюрмоқда: (5/Моида 31). (5/Моида 31). (7/Аъроф 26). : (7/Аъроф 22). : (7/Аъроф 20).