س ر ج

سِرَاج /чироқ: Пилик ва мой билан ёруғлик берадиган нарсадир. Ярқираган ҳар бир нарсага ҳам шу исм берилади: وَجَعَلَ الشَّمْسَ سِرَاجًا : Қуёшни эса сирож/чироқ қилиб қўйди (71/Нуҳ 16); سِرَاجًا وَهَّاجًا : Ярқираган сирож/чироқ (78/Набаъ 13); яъни қуёш.
أَسْرَجْتُ السِّرَاجَ، وسَرَجْتُ كَذَا : Уни гўзалликда чироқдек қилдим. Шоир шундай дейди:
وَفَاحِمًا وَمَرْسَنًا مُسَرَّجَا -230
230- Қоп-қора соч ва чироқдек ярқираган бир бурун.
Ҳайвон эгарига سَرْج, уни ясайдиган кишига эса سَرَّاج дейилади.