س ر د

سَرْد : ғадир-будур ва дағал нарсаларни тўқишдир; совут ва терини тўқиш каби. Бу сўз истиора йўли билан темирни шакллантириш/лойиҳалаш учун ҳам ишлатилади: أَنِ اعْمَلْ سَابِغَاتٍ وَقَدِّرْ فِي السَّرْدِ : Кенг совутлар яса ва тўқишини ўлчовли қил (34/Сабаъ 11). Бу ўзакдан سَرْد, زَرْد, سِرَاد, زِرَاد шакллари келади, худди سِرَاط, صِرَاط, زِرَاط шакллари каби. مِسْرَد : пармадир.