س ف ل

سُفْل : Баландликнинг зидди. سَفُلَ /Пастга тушди; فَهُوَ سَافِلٌ /у пастдадир: فَجَعَلْنَا عَالِيَهَا سَافِلَهَا : У шаҳарнинг устини остига келтирдик (15/Ҳижр 74). أَسْفَل сўзи, أَعْلَى /янада юксакнинг зиддидир: وَالرَّكْبُ أَسْفَلَ مِنْكُمْ : Карвон эса сиздан янада пастда эди (8/Анфол 42). سَفُلَ : Пастда бўлди: ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ : Сўнгра уни пастларнинг пастига айлантирдик (95/Тин 5); وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُوا السُّفْلَى : Аллоҳ, куфр келтирганларнинг сўзини тубан қилди (9/Тавба 40).
Ушбу оятда أَسْفَل сўзи, فَوْق нинг қаршиси сифатида ишлатилган: إِذْ جَاؤُوكُمْ مِنْ فَوْقِكُمْ وَمِنْ أَسْفَلَ مِنْكُمْ : Устингиздан ва остингиздан сизга бостириб келган эдилар (33/Аҳзоб 10). سُفَالَةُ الرِّيحِ : Шамол эсадиган жойдир; عُلاَوَة бунинг зидди. السِّفْلَةُ مِنَ النَّاسِ : Тубан одамлар. Бу сўз худди دُون сингаридир. أَمْرُهُمْ فِي سَفَالٍ : Улар савиясиз, тубан ишлар қиладилар.