ع ل ق

عَلَق : Бирор нарсага ёпишишдир. عَلِقَ الصَّيْدُ فِي الْحُبَالَةِ وَأَعْلَقَ الصَّائِدُ : Ов овчининг тузоғига илинди. مِعْلَق ва مِعْلاَق /Осқич: Бирор нарса осиладиган нарса. Қуйидаги сўзлар ҳам шу маънодадир: عِلاَقَةُ السَّوْطِ : қамчи осқичи; عَلَقُ الْقِرْبَةِ : мешк осқичи. عَلَقُ الْبَكَرَةِ : ғалтакка боғланадиган асбоблардир. Шу маънодан, ўзи билан ушлаб турадиган нарсага عُلْقَة дейилади.
Агар Зайд бирор кишининг қотили бўлса; عَلِقَ دَمُ فُلاَنٍ بِزَيْدٍ /Фалончининг қони Зайдга ёпишди, дейилади. عَلَق /Зулук: Томоққа ёпишадиган бир қуртчадир. عَلَق : Қотган қон. Гўдак ундан вужудга келадиган عَلَقَة сўзи ҳам шу маънодандир. Аллоҳ буюради: خَلَقَ الْإِنْسَانَ مِنْ عَلَقٍ : У инсонни алақдан яратди (96/Алақ 2); وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنْ سُلَالَةٍ مِنْ طِينٍ * ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَكِينٍ * ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً : Дарҳақиқат, Биз инсонни лой хулосасидан яратдик * Сўнгра уни мустаҳкам жойда нутфа ҳолига келтирдик * Сўнгра нутфани алақа қилдик. Алақани эса бир парча гўшт ҳолига келтирдик (23/Муъминун 12-14).
عِلْق : Эгаси ўзига боғланиб қоладиган ва ундан ажралмайдиган қимматли нарса. عَلِيق : Ҳайвон устига осиладиган хуржун. عَلِيقَة : Кишининг бошқа биров орқали юбориб, ишини боғлаб қўядиган / савдо молини юклаб бошқа биров билан жўнатадиган улови/туяси. Шоир шундай дейди:
أَرْسَلَهَا عَلِيقَةً وَقَدْ عَلِمْ *** -330 330- .