ع ط و
А-т-в
عَطْو : олмоқ. مُعَاطَاة : топшириш. إِعْطَاء : бермоқ. Аллоҳ буюради: قَاتِلُوا الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْآَخِرِ وَلَا يُحَرِّمُونَ مَا حَرَّمَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَلَا يَدِينُونَ دِينَ الْحَقِّ مِنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ حَتَّى يُعْطُوا الْجِزْيَةَ عَنْ يَدٍ وَهُمْ صَاغِرُونَ : Аҳли китоб берилганлардан Аллоҳга ва охират кунига иймон келтирмайдиган, Аллоҳ ва Расули ҳаром қилган нарсаларни ҳаром деб билмайдиган, ҳақ динни дин деб қабул қилмайдиган кимсалар билан, улар хор ҳолда ўз қўллари билан жизя бермагунларича, жанг қилинглар (9/Тавба 29).
عَطِيَّة ва عَطَاء формалари инъом маъносига хос қилинган: هَذَا عَطَاؤُنَا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ : Бу бизнинг инъомимиздир. Бас, хоҳласанг ҳисобсиз бер, хоҳласанг тут (38/Сод 39). يُعْطِي مَنْ يَشَاءُ [Хоҳлаган кишига беради]. وَمِنْهُمْ مَنْ يَلْمِزُكَ فِي الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْهَا رَضُوا وَإِنْ لَمْ يُعْطَوْا مِنْهَا إِذَا هُمْ يَسْخَطُونَ : Садақалар хусусида сенга таъна тошини отадиганлар бор. Уларга берилса рози бўладилар, берилмаса, дарҳол аччиқланадилар (9/Тавба 58).
أَعْطَى الْبَعِيرُ : Туя бўйин эгди. Бу сўзнинг асл маъноси — туянинг бошини бериб/чўзиб тортинмаслигидир. ظَبْيٌ عَطُوٌّ وَعَاطٍ : Дарахт баргларини ейиш учун бошини кўтарган кийик.
عَطِيَّة ва عَطَاء формалари инъом маъносига хос қилинган: هَذَا عَطَاؤُنَا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ : Бу бизнинг инъомимиздир. Бас, хоҳласанг ҳисобсиз бер, хоҳласанг тут (38/Сод 39). يُعْطِي مَنْ يَشَاءُ [Хоҳлаган кишига беради]. وَمِنْهُمْ مَنْ يَلْمِزُكَ فِي الصَّدَقَاتِ فَإِنْ أُعْطُوا مِنْهَا رَضُوا وَإِنْ لَمْ يُعْطَوْا مِنْهَا إِذَا هُمْ يَسْخَطُونَ : Садақалар хусусида сенга таъна тошини отадиганлар бор. Уларга берилса рози бўладилар, берилмаса, дарҳол аччиқланадилар (9/Тавба 58).
أَعْطَى الْبَعِيرُ : Туя бўйин эгди. Бу сўзнинг асл маъноси — туянинг бошини бериб/чўзиб тортинмаслигидир. ظَبْيٌ عَطُوٌّ وَعَاطٍ : Дарахт баргларини ейиш учун бошини кўтарган кийик.