ع ض د

عَضُد /билак: Тирсак билан елка ораси. عَضَدْتُهُ : Унинг билагига теккиздим/урдим. Бу маънодан истиора йўли билан шундай дейилади: عَضَدْتُ الشَّجَرَ بِالْمِعْضَدِ : Дарахтни болта билан бутадим. جَمَلٌ عَاضِدٌ : Оғзи билан урғочи туянинг оёғидан ушлаб, уни чўктирадиган эркак туя.
عَضَدْتُهُ : Унинг билагидан ушладим ва уни кучайтирдим. عَضُد /билак сўзи, худди қўл каби, истиора йўли билан ёрдамчи маъносида ишлатилади: وَمَا كُنْتُ مُتَّخِذَ الْمُضِلِّينَ عَضُدًا : Мен ҳеч қачон йўлдан оздирувчиларни билак (ёрдамчи) қилиб олган эмасман (18/Каҳф 51).
رَجُلٌ أَعْضَدُ : Билаги ингичка одам. رَجُلٌ عَضِدٌ : Билакда пайдо бўладиган عَضَد касаллигидан шикоят қиладиган одам. رَجُلٌ مُعَضَّدٌ : Билагида белги бўлган одам. Бу белгига عِضَاد дейилади. مِعْضَد : Билакузук/Билакбоғ. Билакка ўхшатиб, ҳовузнинг четларига أَعْضَاد дейилади.