ع ص ف

عَصْف ва عَصِيفَة : Экиндан узиб олинган нарсадир. Синган ўсимлик бўлакларига عَصْف дейилади. Аллоҳ буюради: وَالْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَالرَّيْحَانُ : Сомонли донлар ҳамда райҳон гуллари (55/Ар-Роҳман 12); فَجَعَلَهُمْ كَعَصْفٍ مَأْكُولٍ : Ниҳоят, уларни еб ташланган сомондек қилиб юборди (105/Фил 5); رِيحٌ عَاصِفٌ : Қаттиқ бир бўрон (10/Юнус 22).
عَاصِفَة ва مُعْصِفَة : Бирор нарсани парчалаб, уни еб ташланиб, отиб юборилган хас-хашак каби қилишингдир. Шунга ўхшатиб шундай дейилади: عَصَفَتْ بِهْمُ الرِّيحُ : Улар шиддатли қуюнга тутилдилар.