ح ر د

حَرَد : Жаҳл ва ғазаб сабабли манъ қилишдир. Аллоҳ буюради: وَغَدَوْا عَلَى حَرْدٍ قَادِرِينَ Ҳосилни йиғиб олишларига ишончлари комил ҳолда эрталаб бордилар (68/Қалам 25); яъни: улар буни қилишдан ўзларини тия олар эдилар, бунга қодир эдилар. نَزَلَ فُلاَنٌ حَرِيدًا эса, жамоат билан аралашиб-қовушишдан ўзини тийди, деганидир. هُوَ حَرِيدُ الْمَحَلِّ эса, жойи жамоатдан узоқ киши деганидир. حَارَدَتِ السَّنَةُ وَالنَّاقَةُ : Йилнинг ёмғири қит бўлиши ва сути камайган урғочи туя деганидир.
حَرِدَ феъли ғазабланди маъносини англатади. حَرَّدَهُ كَذَا ғазаблантирмоқ деганидир. بَعِيرٌ أحْرَدُ : Олд оёқларининг бирида оқсоқлик бўлган туядир. حُرْدِيَّة эса, ҳайвонларни совуқ ва шамолдан ҳимоя қилиш учун атрофи тўсиқ билан ўралган жой деганидир.