ح ط ب
Ҳ-т-б
Аллоҳ буюради: فَكَانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَباً Жаҳаннамга ўтин бўлдилар (72/Жин 15); яъни: ёқиш учун тайёрланган нарса. حَطَبْتُ حَطَباً ва اِحْتَطَبْتُ дейиладики: Ўтин қилдим ва ўтин орттирдим, деганидир.
Сўзини чалкаштирган кишига: حَاطِبُ لَيْلٍ /кечаси ўтин терувчи дейилади; чунки: у ипига солаётган нарсасини кўрмайди. حَطَبْتُ لِفُلاَنٍ حَطَبًا : бир киши учун ишламоқ деганидир.
مَكَانٌ حَطِيبٌ : ўтини мўл бўлган жой; نَاقَةٌ مُحَاطِبَةٌ : ўтин ейдиган урғочи туя маъносидадир. Аллоҳ буюради: حَمَّالَةَ الْحَطَبِ Ўтин ташувчи бўлиб (111/Масад 4); бу ибора зикр этилаётган аёлнинг гап ташишидан киноядир.
حَطَبَ فُلاَنٌ بِفُلاَنٍ : бир кишининг биров билан иш тутишидир. فُلاَنٌ يُوقِدُ بِالْحَطَبِ الْجَزَلَ /фалончи ҳўл ўтин билан катта тўнкаларни ёқади ибораси ҳам шу маънода бир киноядир.
Сўзини чалкаштирган кишига: حَاطِبُ لَيْلٍ /кечаси ўтин терувчи дейилади; чунки: у ипига солаётган нарсасини кўрмайди. حَطَبْتُ لِفُلاَنٍ حَطَبًا : бир киши учун ишламоқ деганидир.
مَكَانٌ حَطِيبٌ : ўтини мўл бўлган жой; نَاقَةٌ مُحَاطِبَةٌ : ўтин ейдиган урғочи туя маъносидадир. Аллоҳ буюради: حَمَّالَةَ الْحَطَبِ Ўтин ташувчи бўлиб (111/Масад 4); бу ибора зикр этилаётган аёлнинг гап ташишидан киноядир.
حَطَبَ فُلاَنٌ بِفُلاَنٍ : бир кишининг биров билан иш тутишидир. فُلاَنٌ يُوقِدُ بِالْحَطَبِ الْجَزَلَ /фалончи ҳўл ўтин билан катта тўнкаларни ёқади ибораси ҳам шу маънода бир киноядир.

