ح ن ذ

Аллоҳ буюради: جَاء بِعِجْلٍ حَنِيذٍ Ҳеч қанча вақт ўтмай, уларнинг олдига пиширилган бир бузоқ гўштини келтирди (11/Ҳуд 69); яъни: икки тош орасида пиширилган бузоқ кабоби. Бундай қилинишининг сабаби — унинг ичидаги ёпишқоқликни кетказишдир. Бу حَنَذْتُ اْلفَرَسَ иборасидан олинган бўлиб, у отни бир-икки марта чоптиргандан сўнг устига ёпинчиқ ташлаб терлатишни таъминлаш дегани. Буни қилган нарсага مَحْنُوذٌ ва حَنِيذٌ дейилади. حَنَذَتْنَا الشَّمْسُ Қуёш бизни пиширди. Сўз оз миқдорда сув чиқишини англатгани учун, ичимлик ичирилганда أحْنِذ дейилади, яъни: қўшган сувингни камайтир дегани; тердан ва пишган гўштдан чиққан сув каби.