ح ب ل
Ҳ-б-л
حَبْل бизга маълум арқондир. Аллоҳ буюради: فِي جِيدِهَا حَبْلٌ مِنْ مَسَدٍ Бўйнида пухта хурмо толасидан эшилган арқон бўлган ҳолда (111/Масад 5). Тузилиш жиҳатидан حَبْلُ اْلوَرِيدِ жон томири ва حَبْلُ اْلعَاِتقِ бўйин боғи иборалари ҳам унга ўхшатилган. حَبْل чўзилган (тортилган) тўр деганидир. Истиора йўли билан етишмоқ ва у орқали бирор нарсага эришиладиган нарса учун ишлатилади. Аллоҳ буюради: وَاعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللّهِ جَمِيعاً Ҳаммангиз биргаликда Аллоҳнинг арқонига маҳкам ёпишинг (3/Оли Имрон 103). Унинг арқони — у орқали Унга эришиладиган нарсадир; бу Қуръон бўлиши мумкин; ақл бўлиши мумкин; маҳкам тутиниб ёпишилганда кишини У кўрсатган йўналишга элтадиган бошқа нарса ҳам бўлиши мумкин.
Тузилган аҳдга, берилган сўзга ҳам боғловчилик хусусияти олдинга чиқарилиб حَبْل номи берилган.
Аллоҳ таолонинг: ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلاَّ بِحَبْلٍ مِنَ اللّهِ وَحَبْلٍ مِنَ النَّاسِ Қаерда бўлмасинлар, уларга хорлик тамғаси босилган. Фақат Аллоҳдан келган бир арқон билан ва одамлардан келган бир арқон билан ўзларини кафолатга олганлари мустасно (3/Оли Имрон 112) деган сўзига келсак, бунда кофирнинг иккита аҳдга эҳтиёжи борлигига эътибор қаратилмоқда.
Бу — Аллоҳдан келган бир аҳддир. У эса кишининг Аллоҳ томонидан юборилган бир Китобга мансуб бўлганлардан бўлишидир. Акс ҳолда, у ўз дини узра қолдирилмайди ва унинг учун ҳеч қандай зиммат (аҳд) тузилмайди.
Одамлардан келиши мумкин бўлган бир аҳддир. Одамлар бу аҳд билан уларга ҳаёт ҳуқуқини берадилар.
حِبَالَة сўзи овчининг арқони/тўрига хосланган бўлиб, унинг кўплиги — حَبَاِئل дир. 0000000 [Мусо: Аввал сизлар ҳунарингизни кўрсатинг, деди. Шу пайт одамларнинг ерга ташлаган арқонлари ва ҳассалари сеҳрларининг таъсири билан Мусога юриб кетаётгандек кўринди (20/Тоҳо 66); Сеҳргарлар: Фиръавннинг иззатига қасамки, ғолиб келадиган тараф биз бўламиз, деб арқонлари ва ҳассаларини ташладилар (26/Шуъаро 44)]
Ривоятда эса дейилади: اَلنِّسَاءُ حَبَاِئلُ الشَّيْطَانِ Аёллар — шайтоннинг тўрларидир.
مُحْتَبِل ва حَابِل : Тўр эгаси деганидир. وَقَعَ حَابِلُهُمْ عَلَى نَابِلِهِمْ ҳабили нобилининг устига тушди ибораси, ораларида ёмонликни авж олдирдилар деганидир. حُبْلَة эса, юганга боғланадиган арқондир.
Тузилган аҳдга, берилган сўзга ҳам боғловчилик хусусияти олдинга чиқарилиб حَبْل номи берилган.
Аллоҳ таолонинг: ضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ أيْنَ مَا ثُقِفُوا إِلاَّ بِحَبْلٍ مِنَ اللّهِ وَحَبْلٍ مِنَ النَّاسِ Қаерда бўлмасинлар, уларга хорлик тамғаси босилган. Фақат Аллоҳдан келган бир арқон билан ва одамлардан келган бир арқон билан ўзларини кафолатга олганлари мустасно (3/Оли Имрон 112) деган сўзига келсак, бунда кофирнинг иккита аҳдга эҳтиёжи борлигига эътибор қаратилмоқда.
Бу — Аллоҳдан келган бир аҳддир. У эса кишининг Аллоҳ томонидан юборилган бир Китобга мансуб бўлганлардан бўлишидир. Акс ҳолда, у ўз дини узра қолдирилмайди ва унинг учун ҳеч қандай зиммат (аҳд) тузилмайди.
Одамлардан келиши мумкин бўлган бир аҳддир. Одамлар бу аҳд билан уларга ҳаёт ҳуқуқини берадилар.
حِبَالَة сўзи овчининг арқони/тўрига хосланган бўлиб, унинг кўплиги — حَبَاِئل дир. 0000000 [Мусо: Аввал сизлар ҳунарингизни кўрсатинг, деди. Шу пайт одамларнинг ерга ташлаган арқонлари ва ҳассалари сеҳрларининг таъсири билан Мусога юриб кетаётгандек кўринди (20/Тоҳо 66); Сеҳргарлар: Фиръавннинг иззатига қасамки, ғолиб келадиган тараф биз бўламиз, деб арқонлари ва ҳассаларини ташладилар (26/Шуъаро 44)]
Ривоятда эса дейилади: اَلنِّسَاءُ حَبَاِئلُ الشَّيْطَانِ Аёллар — шайтоннинг тўрларидир.
مُحْتَبِل ва حَابِل : Тўр эгаси деганидир. وَقَعَ حَابِلُهُمْ عَلَى نَابِلِهِمْ ҳабили нобилининг устига тушди ибораси, ораларида ёмонликни авж олдирдилар деганидир. حُبْلَة эса, юганга боғланадиган арқондир.