ح و ج

Бирор нарсага حَاجَة /эҳтиёж сезмоқ; уни севган ҳолда ундан маҳрум бўлишдир. Кўплиги — حَاجٍ، حَاجَاتٌ وَحَوَائِج. حَاجَ يَحُوجُ феъли ҳам эҳтиёж сезмоқ демакдир. Аллоҳ буюради: إِلاَّ حَاجَةً فِي نَفْسِ يَعْقُوبَ قَضَاهَا Яъқуб фақат кўнглидан келган бир эҳтиёжнинг тақозосини адо этган эди (12/Юсуф 68); حَاجَةً مِمَّا أُوتُوا Ўзларининг эҳтиёжлари бўлса-да (59/Ҳашр 9).
حَوْجَاء эса, эҳтиёждир. Баъзилар эса, حَاج , бир хил тикандир, деган.