ح ر ق

أحْرَقَ كَذَا فَاحْتَرَق дейилади, бу — ёқмоқ деганидир. حَرِيق эса — оловдир. Аллоҳ буюради: وَذُوقُوا عَذَابَ الْحَرِيقِ Ёнғин азобини тотинглар (22/Ҳаж 22); فَأصَابَهَا إِعْصَارٌ فِيهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ Оловли бўрон уриб, ёниб кул бўлсин (2/Бақара 266); قَالُوا حَرِّقُوهُ وَانْصُرُوا آلِهَتَكُمْ Уни ёқинглар ва илоҳларингизга ёрдам беринглар, – дедилар (21/Анбиё 68); لَنُحَرِّقَنَّهُ Биз, албатта, уни ёндирамиз, (20/Тоҳо 97), бу феъл لَنَحْرُقَنَّهُ шаклида ҳам ўқилган.
Бир нарсани куйдириш — унга алангасиз иссиқлик беришдир. Кийимни уриб куйдиргандек. حَرَقَ الشَّيْءَ бир нарсани эгов билан эговлаш маъносини англатади. حَرَقَ النَّابَ тишини чархлади ибораси шундан олинган истиорадир. يَحْرِقُ عَلَيَّ اْلأُرَّمَ — ғазабдан тишларини ғижирлатишдир. حَرِقَ الشَّعْرُ соч тўзғиб кетди маъносини англатади. مَاءٌ حُرَاقٌ — шўрлиги билан куйдирадиган сув деганидир. إحْرَاق — алангали оловни бир нарсанинг ичига ташлашдир. أحْرَقَنيِ بِلَوْمِهِ маломати билан мени куйдирди ибораси истиора йўли билан ишлатилади ва бу — бир кишини маломат қилиб, унга ҳаддан ташқари азият беришдир.