ح ي ف

حَيْف : Ҳукм чиқаришда/қарор қабул қилишда тарафкашлик қилишдир; икки тарафдан бирига мойил бўлишдир. Аллоҳ буюради: أمْ يَخَافُونَ أنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَرَسُولُهُ بَلْ أُُوْلَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ Ёки Аллоҳ ва Расули уларга адолатсизлик қилишидан қўрқадиларми; аксинча, уларнинг ўзлари золимлардир (24/Нур 50); яъни: Ҳукм чиқаришда зулм қилишидан қўрқадилар.
تَحَيَّفْتُ الشَّيْءَ ибораси — маълум бир нарсани ҳар томонидан тутиб олдим, деганидир.