ح ظ ظ
Ҳ-з-з
حَظّ : Белгиланган улушдир. Феъл حَظِظْتُ وَحُظِظْتُ فَاَنَا مَحْظُوظٌ шаклидадир. Кўплиги, أُحَاظ ва أُحُظ дир. Аллоҳ буюради: فَنَسُوا حَظّاً مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ Аммо улар ҳам ўзларига берилган насиҳатларнинг муҳим бир қисмини унутдилар (5/Моида 14); لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ اْلأُنثَيَيْنِ Эркакларга, аёлларникининг икки баробари миқдорида улуш (4/Нисо 11).

