Qalam сураси

1.Нун. Қаламга ва у билан сатрларга ёзадиган нарсаларга қасам бўлсин.

2.Эй Муҳаммад, сиз Роббингизнинг неъмати боис мажнун эмасдирсиз.

3.Албатта, сизга сабр қилганингиз учун битмас-туганмас мукофот бордир.

4.Албатта, сиз буюк хулқ устидасиз!

5.Ҳали яқинда барчасини кўрасиз ва улар ҳам кўрадилар.

6.Қайсиларингиз мажнун эканингизни кўрасизлар.

7.Албатта, Роббингиз Унинг йўлидан озган кимсаларни яхши билувчидир ва У ҳидоят топувчиларни ҳам яхши билувчидир.

8.Бас, эй Муҳаммад, сизни ёлғонга чиқарувчиларга итоат қилманг!

9.Агар сиз муроса қилсангиз, улар ҳам муроса қилишни истайдилар.

10.Эй Муҳаммад, ҳар қандай ҳақир ва қасамхўрга итоат қилманг.

11.Шунингдек, одамларни айбловчи ва чақимчилик қилиб юрувчига ҳам итоат қилманг.

12.Яхшиликни ман қилувчи зиқна, тажовузкор, гуноҳкорга ҳам.

13.Қўпол ва булардан ташқари бенасаб ҳаромига ҳам итоат қилманг.

14.У мол-мулк ва ўғилларга эга бўлгани учун шундай қилади.

15.Қачонки, унга оятларимиз тиловат қилинса: “Булар аввалгиларнинг афсоналари-ку!” – дейди.

16.Яқинда унинг тумшуғига тамға босиб қўямиз.

17.Албатта, Биз Макка аҳлини аввал боғ эгаларини синаганимиздек синаб кўрдик. Ўшанда улар, албатта, бу боғ ҳосилини эрта тонгда узиб оламиз деб қасам ичган эдилар.

18.Лекин Худо хоҳласа деб, истисно қилмаган эдилар.

19.Бас, тунда улар уйқуда бўлган чоғларида, у боғ устида Роббингиз томонидан бўлмиш айланувчи офат айланиб чиқди.

20.Бас, у боғ худди меваси териб олинганга ўхшаб қолди.

21.Улар тонг саҳарда бир-бирларини мева териш учун чақирдилар.

22.“Агар ҳосилни термоқчи бўлсангиз, экинзорингизга бора қолинглар”, – дедилар.

23.Сўнгра, паст овоз билан гаплашиб, юриб кетдилар.

24.“Бугун боғда ҳосил тераётган вақтда тепангизга бирор мискин кириб қолмасин-да”, – дер эдилар.

25.Улар ўзларича бу мақсадга қодир бўлган ҳолларида эрталаб боққа бордилар.

26.Бас, қачонки, у боғни кулга айланган ҳолда кўрган пайтларида, аввал: “Чиндан ҳам, бизлар бошқа боққа келиб, йўлдан адашиб қолдик, – дедилар.

27.Сўнгра улар: “Йўқ, бизлар боғимиздан маҳрум бўлибмиз”, – дедилар.

28.Шунда уларнинг ўртаҳоли: “Мен сизларга Аллоҳга тасбеҳ айтмайсизларми, демаганмидим?!” – деди.

29.Улар кеч бўлса-да: “Роббимизга тасбеҳ айтамиз. Ҳақиқатан, бизлар ўзимизга зулм қилувчилар бўлдик”, – дедилар.

30.Сўнгра улар бир-бирларига қараб, маломат қила бошладилар.

31.Улар: “Ҳолимизга вой бўлсин! Дарҳақиқат, бизлар ҳаддан ошувчи бўлган эканмиз”, – дедилар.

32.Шоядки, Роббимиз бизларга бу боғдан ҳам яхшироғини алмаштириб берса. Бизлар, албатта, Роббимиз томон интилувчидирмиз.

33.Азоб мана шундай бўлади! Албатта улар агар билсалар, охират азоби янада каттароқдир.

34.Албатта, тақводорлар учун Роббилари ҳузурида неъматланиш жаннатлари бордир.

35.Ахир, Биз мусулмонларни жиноятчиларга ўхшатиб қўярмидик?!

36.Эй мушриклар, сизларга нима бўлди? Қандай ҳукм чиқармоқдасизлар?!

37.Ёки сизларнинг қўлингизда осмондан туширилган бирор китоб бўлиб, ундан ўрганяпсизларми?!

38.Ёки унда сизлар учун ўзларингиз хоҳлаган нарса борми?!

39.Ёки сизлар учун Бизнинг зиммамизда: “Ўзларингиз ҳукм қилган нарса сизларники бўлади”, – деган то қиёмат кунигача етадиган қасамлар борми?!

40.Эй Муҳаммад, улардан сўранг-чи, қайсилари бу беҳуда даъволарининг ҳақ эканлигига кафил бўла олар эканлар?!

41.Ёки уларнинг бу даъволарини тасдиқлайдиган шериклари бордир?! У ҳолда ростгўй бўлсалар, ўша шерикларини олиб келсинлар!

42.Болдирлар очилиб ишлар қийинлашадиган ва сажда қилишга чақирилганда, лекин саждага кучлари етмай қоладиган кунни эсланг!

43.Ўшанда уларнинг кўзлари қўрқинчда ва уларни хорлик эгаллаган бўлади. Улар дунё ҳаётида соғлом бўлган ҳолларида сажда қилишга чақирилган эдилар.

44.Бас, эй Муҳаммад, ушбу сўзни ёлғонга чиқарадиган кимсаларни Менга қўйиб беринг! Яқинда Биз уларни ўзлари билмайдиган томондан аста-секин тутиб ҳалокатга дучор қиламиз.

45.Мен уларга гуноҳларини кўпайтиришлари учун муҳлат бериб тураман. Зеро, Менинг “макрим” жуда қаттиқдир.

46.Эй Муҳаммад, ёки сиз улардан даъватингиз учун, ҳақ сўряпсиз-у, улар тўловдан қийналиб қолганларми?!

47.Ёки уларни олдиларида ғайб илми бор-у, улар айтаётган сўзларини ундан ёзиб оляптиларми?!

48.Бас, эй Муҳаммад, Роббингизнинг ҳукмига сабр қилинг ва наҳанг балиғи соҳиби Юнус пайғамбар сингари бесабр бўлманг! Қайсики, у балиқ қорнида туриб ғамга тўлган ҳолда Роббисига нидо қилган эди.

49.Агар унга Роббиси томонидан неъмат етмаганида, албатта, мазамматга қолган ҳолида қуруқликка улоқтирилган бўлар эди.

50.Бас, Роббиси уни яна танлаб олди ва солиҳ пайғамбарлардан қилди.

51.Албатта, куфр келтирган кимсалар эслатма бўлиб келган Қуръонни эшитган вақтларида, Сизни кўзлари билан йиқитишларига оз қолар эди ва “У аниқ мажнундир”, – дейдилар.

52.Ҳолбуки, у Қуръон барча оламлар учун эслатмадир.